บอลไทยแทบทุกรุ่นเจอปัญหาคล้ายๆกัน คือไม่ค่อยมีทีมอ่อนๆให้เอาชนะเหมือนเมื่อก่อน เพราะหาทีมบอลที่เปิดหน้าแลกแบบเดิมแทบหาไม่เจอ ส่วนมากจะเจอทีมลงอุดแทบจะหมด แล้วโต้กลับเร็ว ไม่ว่าจะเป็นเวียดนาม มาเลย์ อินโดฯ ฯลฯ และเรามักจะแพ้ทางบอลลักษณะนี้
ยุคราเยวัช ไทยเน้นอุดแต่ก็ไปไม่สุด เพราะบอลคนไทยชอบเกมบุก เกมรับไม่สนุก แฟนบางคนบอกแพ้ไม่เป็นไรขอให้ได้บุกเล่นสนุกก็พอ ซึ่งตอนนี้ก็น่าจะเป็นเช่นนั้น คือไทยแทบจะบุกพับสนาม แต่พอโดนโต้กลับ เราก็โดนประจำจนกลายเป็น ชนะยาก แต่แพ้ง่าย ต้องลุ้นกันเหนื่อยทุกนัด
สิ่งที่ขาดหายไป คือความคม น้ำหนักทิศทางการส่งลูกเข้าทำประตู บางจังหวะที่บุกต้องส่งลูกให้เร็วและแน่นอนขึ้น และการยิงลูกหน้าประตูใกล้ไกล ต้องแน่นอนกว่านี้ เมื่อทำประตูไม่ได้ยิ่งโหมบุกขึ้นกันหมด พอโดนโต้กลับ ก็ทะลุจนเสียประตู
ดังนั้นจึงต้องแก้ไข ทั้งการตั้งรับ การลงมารับเร็วทันคู่แข่ง และ เลือกจังหวะโหมเข้าทำประตูอย่างรวดเร็ว และแน่นอน สปีดบอลการเข้าทำต้องเร็วขึ้นและทิศทาง น้ำหนักการส่งลูกไม่ขาดไม่เกิน พละกำลังความแข็งแกร่งของนักกีฬาก็เป็นเรื่องสำคัญ (ต้องมีผ่อน มีโหมบุกเป็นพักๆ ซึ่งต้องใช้เวลาฝึกให้เข้าใจกัน)
อย่างไรก็เป็นกำลังใจกันต่อ คิดว่าโค้ชคงจะค่อยๆแก้ไขปรับจูนทีมให้เข้าที่เข้าทางมากขึ้น
งานยากที่บอลทีมชาติไทยต้องเอาชนะ ? ?
สิ่งที่ขาดหายไป คือความคม น้ำหนักทิศทางการส่งลูกเข้าทำประตู บางจังหวะที่บุกต้องส่งลูกให้เร็วและแน่นอนขึ้น และการยิงลูกหน้าประตูใกล้ไกล ต้องแน่นอนกว่านี้ เมื่อทำประตูไม่ได้ยิ่งโหมบุกขึ้นกันหมด พอโดนโต้กลับ ก็ทะลุจนเสียประตู
ดังนั้นจึงต้องแก้ไข ทั้งการตั้งรับ การลงมารับเร็วทันคู่แข่ง และ เลือกจังหวะโหมเข้าทำประตูอย่างรวดเร็ว และแน่นอน สปีดบอลการเข้าทำต้องเร็วขึ้นและทิศทาง น้ำหนักการส่งลูกไม่ขาดไม่เกิน พละกำลังความแข็งแกร่งของนักกีฬาก็เป็นเรื่องสำคัญ (ต้องมีผ่อน มีโหมบุกเป็นพักๆ ซึ่งต้องใช้เวลาฝึกให้เข้าใจกัน)
อย่างไรก็เป็นกำลังใจกันต่อ คิดว่าโค้ชคงจะค่อยๆแก้ไขปรับจูนทีมให้เข้าที่เข้าทางมากขึ้น